اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَهِ وَفی کُلِّ ساعَهٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً.

6:04:41 PM 1398 / 04 / 27
 

پروتز چیست : پروتز به هر جسمی که به طور مصنوعی ساخته می شود و جایگزین عضو از دست رفته بدن می شود گفته می شود.در زمینه جایگزینی دندانهای از دست رفته از سه نوع پروتز استفاده می کنیم که شامل پروتز های متحرک ، ثابت ، ایمپلنت می باشد.

پروتز متحرک: این پروتز شامل :1- پروتز پارسیل 2- پروتز کامل(دندان مصنوعی )

پروتز پارسیل : این پروتز شامل چندین دندان جایگزین متصل به یک پایه پلاستیک به رنگ لثه است که توسط اسکلت فلزی بهم متصل شده اند پروتز پارسیل با گیره های فلزی به دندانهای طبیعی شما متصل می شود که این اتصال تقریباً دیده نمی شود ممکن است برای تطابق بهتر یک پروتز پارسیل با دندانهای طبیعی لازم باشد که آنها روکش شود . در چند هفته اول پروتز پارسیل جدید شما ممکن است حجیم و ناراحت به نظر آید ولی دهان به آن عادت کرده و آن را قبول می کند قرار دادن و برداشتن پروتز مقداری تمرین می خواهد که در صورت رعایت دستورات براحتی در جای خود قرار می گیرد . هرگز با گاز گرفتن پروتز آن را با فشار سر جای خود نرانید این کار باعث خم شدن و یا شکستن پروتز می شود.اگر پروتز فشار زیادی به ناحیه خاص وارد کند ممکن است که در آن ناحیه زخم بوجود آید دندانپزشک پروتز شما را تنظیم می کند تا راحتتر تطابق یابد.معمولاً قبل از خواب آنرا از دهان درآورده و صبح دوباره آنرا استفاده کنید. بهتر است که غذا خوردن را با قطعات کوچکتر و نرم شروع کنید و با هر دو طرف دهان بجوید تا فشار یکنواختی روی پروتز وارد شود . اگر در تلفظ بعضی از کلمات و صحبت کردن مشکل دارید بهتر است با صدای بلند تمرین کنید تا با مرور زمان به ان عادت کنید .

 پروتز کامل (دست دندان): پروتز کامل براساس زمان گذاشتن در دهان به 2 نوع معمولی و فوری تقسیم می شود .پروتز فوری بلافاصله بعد از کشیدن دندانهای باقی مانده در دهان گذاشته می شود که در این صورت دندانپزشک قبلاً قالبهای فکین بیمار را تهیه کرده و ندازه گیری های لازم را انجام داده است .
پروتز کامل معمولی بعد از بهبودی بافتها که حداقل 6 تا 8 هفته به طول می انجامد ساخته می شود .

طرز مراقبت از دندان های مصنوعی

‌‌ هرعضو مصنوعی که جایگزین عضو طبیعی از دست رفته باشد، پروتز نامیده می‌شود و اگر این عضو از دست رفته دندان باشد، این مصنوع را پروتز دندانی می‌نامیم. پروتزهای دندانی بر اساس امکان یا عدم امکان خارج کردن از دهان به دو دسته تقسیم می‌شوند. پروتزهای دندانی متحرک پروتزهایی است که بیمار می‌تواند آن را از دهان خود خارج کرده، بشوید و تمیز کند و سر جای خود قرار دهد ولی پروتزهای دندانی ثابت فقط از سوی دندان‌پزشک در جای خود قرار داده یا خارج می‌شوند و بیمار نمی‌تواند این کار را در منزل انجام دهد.


امروزه پروتزهای متحرک یا به صورت کامل بر بافت‌های باقیمانده دهان یعنی لثه و استخوان تکیه دارند که دست دندان کامل نامیده می‌شوند یا به شکل پروتزهای قسمتی هستند که علاوه بر بافت‌های باقیمانده در دهان، از دندان‌های باقیمانده نیز تکیه‌گاه می‌گیرند. اوردنچرمتکی بر دندان‌های طبیعی دسته‌ای از پروتزهای کامل هستند که بخشی از تکیه‌گاه خود را از ریشه‌های باقیمانده در استخوان فک می‌گیرند. امروزه برخی پروتزها تکیه‌گاه خود را از ایمپلنت‌های کار گذاشته در دهان می‌گیرند که ممکن است ثابت یا متحرک باشند.

پروتز برخلاف تصور عمومی فقط یک مصنوع نیست. این وسایل با بافت‌های زنده مانند عضلات، اعصاب و سلول‌ها در تقابل هستند. بنابراین باید با این بافت‌ها سازگاری داشته باشند. مصنوعاتی مانند چشم مصنوعی در جایگاه خود عملکردی ندارند ولی پروتزهای دندانی علاوه بر تامین زیبایی، عملکردهای متفاوتی مانند جویدن را در دهان برعهده دارند. ولی باید توجه کرد هدف اصلی و اولیه از ساخت پروتزهای دندانی <حفظ نسوج باقیمانده دهان> است. معمولا اگر پروتز اصولی ساخته نشود، این هدف اصلی گم خواهد شد.


ممکن است این پروتز در خندیدن زیبا باشد ولی یک عامل مخرب در دهان باشد. این عامل مخرب در ماه‌ها و سال‌های اول خود را نشان نمی‌دهد. تنها سال‌ها بعد که اثر خود را گذاشت و نسوج باقیمانده در دهان را تخریب کرد، به چشم می‌آید که دیگر کار از کار گذاشته است و دیگر نمی‌توان پروتزهای معمولی برای بیمار ساخت و جراحی‌های پیچیده بر روی استخوان و بازسازی پیشرفته استخوان و نسوج نرم لازم خواهد بود.در مواردی که در سنین بالا به دلایل بیماری‌های مختلف امکان این جراحی‌ها وجود نداشته باشد، ممکن است بیمار دیگر نتواند از پروتز یا دست دندان استفاده کند.

بسیاری از پروتزهای دندانی از جنس آکریل هستند که این آکریل در برابر برخی مواد آسیب‌پذیر است. بهترین روش، استفاده از <تمیزکننده‌های آنزیمی> ساخت کارخانه‌ها است ولی چون بیشتر سالمندان به این مواد دسترسی ندارند، مناسب‌ترین روش استفاده از وایتکس است. وایتکس همان هیپوکلریت سدیم یا سفید کننده خانگی است با یک قاشق غذاخوری از ماده سفید کننده را درون یک لیوان حل کرده و پروتزی که مواد سازنده آن فقط از آکریل است را درون آن به مدت یک ساعت قرار دهند.


سپس آن را خارج کرده و با یک مسواک نرم و صابون آنتی‌باکتریال مایع آن را بشویند. پس از شستشو برای از بین رفتن بوی وایتکس، پروتز را درون آب به مدت ۱۵-۳۰ دقیقه قرار داده و سپس در دهانشان بگذارند. این عمل را می‌توان به صورت روزانه انجام داد. اگر توانایی دست سالمندان کاهش پیدا نکرده است، می‌توانند با استفاده از مسواک نرم و صابون مایع روزی ۲ بار دست دندان خود را شستشو داده و این شستشوی شیمیایی را به روز آخر هفته موکول کنند. از سرکه خانگی سفید نیز می‌توان استفاده کرد. یک قاشق غذاخوری سرکه خانگی سفید را درون یک لیوان آب ریخته و دست دندان را در آن قرار داد. این روش علاوه بر ضدعفونی کردن دندان مصنوعی، بدرنگی دندان‌ها را نیز کاهش خواهد داد.

تجمع این موجودات ریز باقیمانده مواد غذایی، موجب ایجاد بوی بدی در دست دندان مصنوعی خواهد شد. اگر این شستشوی و تمیز کردن انجام نشود، برخی خرده‌های غذایی و میکروب‌ها درون خلل و فرج میکروسکوپی آکریل نفوذ کرده و پس از یک سال یا دو سالی که کسی که هیچ‌گونه حساسیتی به آکریل نداشته است، ناگهان به دست دندان حساسیت پیدا می‌کند. این حساسیت به دلیل آکریل نیست به دلیل همان مواد نفوذ کرده درون آکریل است که موجب تورم و پرخونی لثه‌های بیماران می‌شود.

 بهتر است در طول شبانه‌روز، ۸ ساعت دست دندان خارج از دهان باشد. زیرا بافت‌های تحت پوشش پروتز باید با هوای آزاد در تماس باشند. اگر پروتز از دهان خارج نشود میکروب‌های مضر بی‌هوازی در آن محل رشد پیدا کرده و باعث تخریب نسوج باقیمانده می‌شود. به علاوه لازم است لثه‌ها با مسواک نرم برای دندان‌های قبلی ماساژ داده شوند.


می‌توان این ماساژ را با یک حوله گرم و مرطوب به مدت ۳-۲ دقیقه انجام داد و بافت‌های تحت فشار را از حالت فشار خارج کرد. بهتر است که این ۸ ساعت در طول شب باشد ولی اگرافراد به دلایلی علاقه ندارند که افراد خانواده متوجه وضعیت دندانی آنها شوند می‌توانند این خارج کردن پروتز را در طول روز انجام دهند و با یک آب نمک رقیق (یک قاشق چایخوری در یک لیوان آب جوشیده ولرم) چند بار در طول روز دهانشان را بشویند.
 

مدت‌ها توصیه می‌شد که از این چسب‌ها استفاده نشود. علت آن نیز این بود که به دلیل عدم رعایت اصول علمی در ساخت پروتز، پروتزی ساخته می‌شد که در دهان گیر نداشت اما ثبات لازم خود را در دهان داشت. ولی وقتی بیمار برای سخنرانی یا بهتر خوردن برخی غذاها نیاز به چسبندگی بیشتر دست دندان در دهانش دارد اشکالی ندارد که در این موارد از چسب دندان مصنوعی استفاده کند. پس برای رفع عیب نیست بلکه برای کمک کردن به ثبات و گیر پروتز است.

این چسب‌ها دو نوعند. یک گروه با آب معمولی شسته می‌شوند و گروه دیگر با آب معمولی شسته نشده و از روی پروتز پاک نمی‌شوند. انواعی که بر مبنای ترکیبات گیاهی ساخته می‌شوند مناسب‌ترند زیرا بافت‌های دهان را آزرده نکرده و مصنوعی نیستند و در ضمن از گیاهان ساخته شده و با آب معمولی شسته می‌شوند.


فقط اگر کسی برای سخنرانی یا خوردن غذا از آن استفاده می‌کند پس از اتمام کار خود پروتز را با آب و صابون معمولی بشوید تا چسب کاملا از درون پروتز پاک شود. ولی برخی چسب‌ها با آب معمولی شسته نمی‌‌شوند. اگر از این چسب‌های مصنوعی استفاده می‌کنید، می‌توانید و باید حتما محلول پاک کننده این چسب را نیز تهیه کنید.


در غیر این صورت چون این چسب‌ها با آب شسته نمی‌شوند لایه‌لایه روی هم انباشته شده و محلی برای تجمع میکروب‌ها خواهند شد. بنابراین استفاده از چسب دندان مصنوعی اشکالی ندارد، اما به شرط استفاده در شرایط خاص و زمان محدود و فقط برای کمک به گیر پروتز نه رفع نقص و عیب آن. معمولا در دوره خودآموزی یعنی دو ماه اول دریافت پروتز برای کمک به عادت کردن به پروتز می‌توان از چسب دندان مصنوعی استفاده کرد.

تعویض پروتز کاملا به افراد وابسته است. گاهی یک فرد تا ۱۰ سال می‌تواند با یک پروتز سر کند ولی بعضی‌ها بعد ۲-۱ سال باید آن را عوض کنند. پروتز بر روی بستر استخوانی قرار دارد و این استخوان ممکن است در دهان افراد مختلف با سرعت‌های متفاوت تحلیل رود. خانم‌ها به دلیل تغییرات هورمونی این تغییرات استخوانی را بیشتر تجربه کرده و باید پروتز را زودتر عوض کنند. افراد عادی تا ۵ سال می‌توانند از یک دست دندان استفاده کنند ولی در سال اول هر ۶ ماه یک بار و در سال‌های بعدی هر سال یک بار پروتز باید بررسی شود تا اگر تطابق برقرار نباشد با دادن یک آستر در پروتز این تطابق برقرار ‌شود و یا به کلی پروتز تعویض شود.‌




   

جشنواره پرتال

انتخاب پرتال برتر