اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَدَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا".

11:58:29 PM 1396 / 01 / 05
 

بوی بد دهان:

بوی بد دهان به تنهایی یک بیماری نیست بلکه علامت بیماری های مختلف است. در برخی موارد، بر اثر عوامل خاصی،بوی دهان به طور موقت و ناشی از علتی در اشخاص ایجاد می شود و در صورت رفع علت،برطرف خواهد شد. بوی بد دهان می تواند دلایل عمومی یا موضعی داشته باشد.

کهولت سن؛ در افراد مسن بوی بد دهان به سبب تغییرات متابولیک و سایر علل نظیر کم آبی بدن ،کاهش مقاومت به عفونت،کاهش اشتها و... وجود دارد.

بوی دهان صبحگاهی؛ ناشی از کاهش جریان بزاق طی شب است. مسواک زدن قبل از خواب در کاهش بوی دهان صبحگاهی تاثیر زیادی دارد. سعی کنید پیش از صبحانه خوردن، زیاد صحبت نکنید و صورت تان را زیاد به کسی نزدیک نکنید،

 خستگی و ضعف؛ در این حالت بدن نمی تواند محصولات فرعی زائد را با سرعتی بیش از سرعت تولید آنها دفع کند و امکان بوی بد دهان هست. سعی کنید آب فراوان بنوشید و از آدامسهای شوگرفری (بدون قند) استفاده کنید. در برخی موارد،وضعیت سلامتی یا دوره خاصی از زندگی باعث ایجاد بوی نامطبوع دهان می شود.

گرسنگی؛ بوی بد دهان در زمان گرسنگی با مسواک زدن هم از بین نمی رود. سعی کنید زمان غذا خوردن خود را منظم کنید یا در زمان گرسنگی قرار ملاقات ترتیب ندهید.

 دوران قاعدگی؛ دوران قاعدگی معمولاً بوی بد دهان را به دنبال دارد. در حاملگی، یائسگی و دربلوغ نیز به دلیل تغییرات هورمونی بوی بد دهان وجود دارد.

داروها؛ دی متیل سولفوکسیدآمیل نیتریت  پارالدئیدایزوسورباید دی نیترات و برخی ویتامینها مثل ویتامین B6 از داروهایی هستند که می توانند باعث هالیتوز شوند. این امر احتمالا به علت دفع قسمتی از دارو از طریق ریه است

نفس سیگاری؛ استفاده از سیگار باعث بوی نامطبوعی در دهان می شود که تا مدت زیاد باقی می ماند.

غذا؛ پیاز ، ماهی ، غذاهای ادویه دار،رژیم های پرچربی ،نوشابه های الکلی و رنگهای غذایی از سایر مواردی هستند که باعث بوی مخصوص به خــــــــود می شوند.

تشخیص بیماریهای دهان:

تشخیص ناهنجاری ها و بیماری های بافت های دهان تخصصی در دندانپزشکی است. این ناهنجاری ها ممکن است محدود به حفره دهانی باشد از جمله:

  • آفت کوچک
  • گازگرفتگی گونه
  • بوی بد دهان
  • خشکی دهان
  • تغییرات دهانی همراه با افزایش سن
  • فلوروزیس
  • دندان قروچه (براکسیزم)


و یا اینکه ناهنجاری ناشی از بیماریهای دیگر باشد نظیر:

  • بیماری دیابت که در این بیماری خشکی و عقب نشینی و خونریزی لثه ها اتفاق می افتد
  • بیماری کراون لب های متورم و زخم های توده ای سفید با هاله قرمز در داخل لپ ها و لبها از نشانه های این بیماری است
  • کم خونی که باعث کم رنگ شدن جدار دهان و صاف شدن روی زبان میشود
  • در بیمارانی که رفلاکس معده دارند اسید معده باعث از بین بردن مینای دندانها میشود
  • استرس زیاد در برخی افراد منجر به دندان قروچه میشود

تمام این ناهنجاریها با تشخیص به موقع و درمان مناسب کاملا برطرف خواهند شد

راهکارهایی برای خشکی دهان :

1- مراجعه به دندانپزشک به طور مرتب.

2-استفاده مرتب از مسواک و نخ دندان برای  خارج کردن ذرات باقیمانده غذا و باکتری ها  از دهان

3- شستشوی دهان با آب در صورتی که  بعد از هر غذا نمی توانید مسواک بزنید

4- استفاده از آبنبات ها و یا آدامس های بدون قند که باعث تحریک تولید بزاق می شوند.

5-نوشیدن جرعه جرعه آب   یا قرقره  کردن آب که باعث حفظ رطوبت دهان می شود.

6- خودداری از نوشیدنی های دارای کافئین، شیرین و یا اسیدی .

7-نوشیدن آب و یا شیر همراه با غذا موجب افزایش رطوبت دهان می شود و به خوب جویدن و بلعیدن غذا کمک می کند.


8-خواب در اتاقی که دارای دستگاه  بخور است.

9-خمیردندان، ژل و دهان‌ شویه مخصوص نیز برای رفع عارضه خشکی دهان مناسب است

 

رابطه پوسیدگی دندان با میزان فلوراید آب مصرفی:

میانگین DMFT در گروههای با مقادیر متفاوت فلوراید آب آشامیدنی، با هم اختلاف دارند. بخش اعظم فلوراید مورد احتیاج بدن از طریق آب آشامیدنی تامین می شود در آب برخی از مناطق کشور که مقدار فلوراید آب آشامیدنی بیش از حد مطلوب می باشد، فلوئوروزیس با شیوع نسبتا بالا اتفاق می افتد.فلوراید با مکانیسم های متفاوتی می تواند موجب افزایش مقاومت دندان نسبت به پوسیدگی و نیز سبب جلوگیری از پوسیدگی گردد که عبارتند از :

1- جای گیری یون فلوئور در بلور آپاتیت بجای هیدروکسی و تشکیل فلوئور آپاتیت بجای هیدروکسی آپاتیت که نسبت به اسید حاصل از میکروبهای پوسیدگی زا در حد بسیار زیادی مقاوم تر است. ( این امر فقط در زمان ساخته شدن دندان و شکل گیری مینا و عاج دندان نقش دارد.)

2- معدنی شدن دوباره یا رمینرالیزاسیون  ( Remineralization )
در اینحالت ، وجود فلوئور در محیط دهان باعث می شود بجای رسوب ترکیبات و نمکهای قابل حل در اسید ( مثل منگنز و کربنات ) ،ترکیباتی مانند فسفات و فلوئور آپاتیت و کلسیم بیشتری بر سطح دندان رسوب کنند که درمقابل اسید و پوسیدگی بسیار مقاوم تر هستند.

3- یون فلوئور بدلیل جلوگیری از تجمع میکروبها و همچنین خاصیت ضد میکروبی تا حدودی باعث ضد عفونی و جلوگیری از رشد میکروبها در سطح دندان می شود که خود در پیشگیری از پوسیدگی بسیار موثر است.

در حال حاضر تنها ماده ای که مصرف آن چه به صورت موضعی و یا از راه عمومی (سیستمیک ) برای پیشگیری ازپوسیدگی دندان مورد قبول دندانپزشکان می باشد فلوراید است،که اگر در موقع تشکیل و آهکی شدن دندان این ماده از راه آب آشامیدنی به دندان برسد بیشترین تاثیر را بجا می گذارد . مناسب ترین مقدار فلوئور آب آشامیدنی یک محل بین 0/7 تا 1/2 میلی گرم در لیتر برحسب درجه حرارت محیط آن محل تعیین شده است. فلوراید نباید کمتر یا بیشتر از اندازه مناسب مصرف شود. باید دید مقدار آن در آب چقدر است.

 اگر آب آشامیدنی فلوراید کافی نداشته باشد از قرص خوراکی سدیم فلوراید استفاده شود. قرصهای موجود در بازار 2/2 میلی گرم سدیم فلوراید دارند که یک میلی گرم فلوراید آزاد می کنند. حال این سوال مطرح است که آیا در منطقه و محلی که آب آشامیدنی فلوراید ندارد باید روزی یک قرص مصرف شود؟ در جواب باید گفت چندین و چند عامل دیگر را هم باید در نظر گرفت از جمله اینکه از چه سنی فلوراید تجویز شود. برای هر سنی چه مقدار باشد. آیا غیر از آب آشامیدنی از راههای دیگر هم فلوراید به بدن میرسد یا خیر .( نمک، شکر ، داروها ، غذاها ، هوا و ... ) البته درجه حرارت محیط و مقدار مصرف آب در مناطق سردسیر و گرمسیر باید مورد توجه قرار گیرد.در هر کشوری متناسب با شرایط آن جدولهایی برای مصرف قرص فلوراید تنظیم کرده اند.
مثلا در بعضی از کشورها مثل هلند و آمریکا اگر لازم باشد از بدو تولد فلوراید تجویز می کنند، در کشورهای دیگر مثل فنلاند و نروژ تجویز فلوراید خوراکی از 6 ماهگی و در بعضی از کشورها مثل سوئد و کانادا از 18 ماهگی است در ارتباط با مدت مصرف و دریافت آن در تعدادی از کشورها تا 12 سالگی ادامه می دهند و در برخی دیگر تا  16 سالگی ،آنچه مهم است هماهنگ کردن مقدار فلوراید تجویز شده ( خوراکی ) و مقدار فلوئور آب آشامیدنی است. ذکر این نکته لازم است که اخیرا به علت وجود مقادیری فلوراید درهوا، غذا و نوشابه ها اندازه یا مقدار خوراکی آن را کم کرده اند.حتی در مورد کودکانی که در موقع مسواک زدن دندانها نمی توانند خمیردندان را از دهان به بیرون بریزند و مقادیری از آن را می خورند هشدار داده اند که از خمیردندانهای بدون فلوراید استفاده کنند.

جوامع دندانپزشکی انگلیس نیز برای مناطقی که آب آشامیدنی آنها کمتر از 0/3 میلی گرم در لیتر فلوراید دارند و برای کودکانی که زیاد دچار پوسیدگی می شوند.مصرف قرص فلوراید بستگی به عوامل متعددی همچون سن، بهداشت دهان، میزان پوسیدگیهای موجود در دهان و مقدار فلوراید دریافتی کودک در رژیم غذایی دارد. قرص فلوراید برای بزرگسالان تجویز نمی شود. اما در کودکان می بایست تحت نظر دندانپزشک و یا پزشک متخصص کودکان باشد. چون تجویز بیش از اندازه موجب بدرنگی و یا ایجاد نقاط رنگی در دندانها می شود. ذکر این نکته لازم است که هر چند وجود فلوراید در آب آشامیدنی بهترین و بیشترین اثر را در پیشگیری از پوسیدگی دندان دارد معذالک مصرف فلوراید خوراکی آن به صورت قرص یا قطره به دلایل مختلف فرهنگی و اجتماعی در امر تامین بهداشت کلی جامعه چندان اصل با ارزش و با اهمیتی نیست اما برای کسانی که در معرض خطر پوسیدگی قرار دارند مصرف خوراکی فلوراید بصورت قرص یا قطره اگر با برنامه منظمی انجام شود شاید اثر مثبت آن قابل ملاحظه باشد.در بزرگسالان برای هرکیلو وزن بدن مقدار 0/05 الی 0/07 میلی گرم بسیار مناسب است. در مورد کودکان و نوزادان این میزان افزایش می یابد و بین 0/01 تا 0/127 میلی گرم برای هر کیلو وزن بدن در نظر گرفته می شود. میزان فلورایدی که از طریق تغذیه به بدن میرسد، در نوزادان بین 0/2 میلی گرم تا 5 میلی گرم و در بالغین افزایش بیش از 3/5 میلی گرم فقط در شرایط کاملا استثنایی می تواند وجود داشته باشد. بطور کلی نوزادان و کودکان تحمل بیشتری در جذب فلوراید دارند و بنظر می رسد علت آن رشد سریع و توسعه استخوان بندی آنان باشد.

مراحل موثر بودن فلوراید :


فلوراید در 3 مرحله از رشد و تکامل دندان می تواند موثر باشد:

  1. مرحله اول : در زمان فورمیشن (تکامل) و اوائل معدنی شدن دندان که یون فلوئور توسط جریان خون محیطی وارد کریستالهای دندان می شود ( برای دندانهای شیری از 4 ماهگی زندگی جنینی تا اواخر سال اول زندگی و برای دندانهای دائمی از 18 ماهگی تا 7-8 سالگی می باشد.
     
  2. مرحله دوم : دوره قبل از رویش دندانهاست که دندان به جذب یون فلوئور از بافتهای داخلی ادامه داده باعث بوجود آمدن پوششی بر روی مینا می گردد.
     
  3. مرحله سوم : بعد از رویش دندانهاست که رشد و تکامل دندان در میان بزاق صورت می گیرد ( زمانی که شیوع پوسیدگی بسیار زیاد است )
     

با توجه به اینکه تاج اغلب دندانهای دائمی در زمانی که بچه بمدرسه می آید ( سن حدود 7 سال ) کاملا شکل گرفته و کلسیفیکاسیون آن نیز خیلی پیش تر شروع می شود پس اگر فلوراید جهت تقویت ساختمان دندانهای دائمی بچه بخواهد تجویز شود، قبل از آن باید باشد. (در سنین قبل از ورود به دبستان )
 در زمان تشکیل دندانها اگر فلوراید کافی در سیستم آب آشامیدنی وجود نداشته باشد دریافت فلوراید کمکی از طریق استفاده از خمیردندانهای حاوی فلوراید و یا فلوراید زنی سطوح دندانها بصورت ژل و دهانشویه و یا مصرف روزانه قرص یا قطره روش بسیار مناسبی جهت تامین فلوراید مورد نیاز است. 

   

جشنواره پرتال

انتخاب پرتال برتر